Wat is er in 1915 gebeurd? Was het genocide, of toch niet?

Wanneer men het in Turkije over een ‘’genocide’’ heeft, dan denken zij aan de genocide in Duitsland. Beter bekend als de Holocaust.

Maar als je ‘’genocide in 1915’’ ter sprake brengt, gaat men sterk in de verdediging en wordt er beweerd dat ‘’Turken en moslims zoiets nooit zouden doen.’’.  Alleen Duitsland, bondgenoot van de Ottomanen in de Eerste Wereldoorlog, zou zoiets doen. ‘’Wij’’ zouden dat niet doen.

In 1951 is door de Verenigde Naties een overeenkomst aangenomen voor het ‘’voorkomen van genocide misdrijven en het bestraffen van deze misdrijven’’. In deze overeenkomst worden de kenmerken van een genocide beschreven, echter hoeft de genocide van 1915 niet aan al deze eigenschappen van de Holocaust te voldoen.

De meeste Turken denken dat wanneer de ‘’genocide van 1915’’ erkend wordt, dat zij dan ook als misdadigers worden gezien en daarom verzetten ze zich ertegen.

Wij zouden hun moeten vragen: ‘’Waarom identificeer je je met de pasja’s (Ottomaanse generaals) Enver en Talat, en de moordenaars onder hun bevel?’’

Ontkenning zal Turken, het turkzijn noch het moslimzijn redden. Ontkenning komt alleen de moordenaars goed van pas.

Een ander argument is dat ‘’Zij het ook bij ons hebben gedaan en dat tijdens oorlogen nu eenmaal bij beide kanten doden vallen…’’

De Armeense genocide van 1915 is echter totaal anders dan de manier waarop oorlogen toen werden gevoerd.

Met het besluit en de coördinatie van de Ottomaanse regering om niet alleen in de oorlogsgebieden, maar om over het hele land de Armenen van huis en haard te verdrijven en te vernietigen, is er dus ook toegezegd op het vermoorden van de Armenen.

De genocide was een vernietigingsoperatie die werd besloten en gecoördineerd door de centrale regering, İttihat-Terakki Cemniyeti, van het Ottomaanse Rijk. Er werd besloten om niet alleen in de oorlogsgebieden, maar om over het hele land de Armenen van huis en haard te verdrijven met als moord en de dood.

De Turkse Republiek moet de confrontatie aangaan met de Armeense genocide van 1915. Deze confrontatie zal de strijd voor democratie in Turkije ten goede komen.

Om Anatolië een staat met één bevolkingsgroep te maken, werd in 1915 de Armeense genocide gebruikt om mensen uit te roeien die niet moslim zijn.

Het Anatolië vóór 1915 bestond uit een samenleving vol verschillende bevolkingsgroepen, met verschillende geloofsovertuigingen, verschillende talen, een kleurrijke samenleving. Hoe het er nu naar uit ziet, spreekt voor zichzelf.

Alle inspanningen die zijn verricht om Anatolië ‘’een staat met één bevolkingsgroep te maken’’ zijn zelfs voor en na de Turkse Republiek doorgegaan. Wanneer we kijken naar hoe zelfs de ‘’Rumlar’’, een Griekse bevolkingsgroep die gevestigd waren in Turkije, werden weggejaagd, levert deze herhaling en continuïteit ook bewijs voor het plaatsvinden van de genocide.